شده. توسط یک کودک آفریقایی نوشته شده که در همان سال در سازمان ملل خوانده شد
و استدلال شگفت انگیزی داره
This poem was nominated poem of 2005. Written by an African kid, amazing
thought : “When I born, I Black, When I grow up, I Black, When I go in Sun,
I Black, When I scared, I Black, When I sick, I Black, And when I die, I
still black… And you White fellow, When you born, you pink, When you grow
up, you White, When you go in Sun, you Red, When you cold, you blue, When
you scared, you yellow, When you sick, you Green, And when you die, you
Gray… And you call me colore???
وقتی به دنیا میام، سیاهم، وقتی بزرگ میشم، سیاهم، وقتی میرم زیر آفتاب،
سیاهم، وقتی می ترسم، سیاهم، وقتی مریض میشم، سیاهم، وقتی می میرم، هنوزم
سیاهم… و تو، آدم سفید، وقتی به دنیا میای، صورتی ای، وقتی بزرگ میشی، سفیدی،
وقتی میری زیر آفتاب، قرمزی، وقتی سردت میشه، آبی ای، وقتی می ترسی، زردی،
وقتی مریض میشی، سبزی، و وقتی می میری، خاکستری ای… و تو به من میگی رنگین
پوست؟؟؟
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
جملات زیـبا و حکیـمانه از پـروفسور حسابی
چهار اصل پیشرفت: مردانگی، عدالت، شرم و عشق است.
زندگی، یعنی پژوهش، و فهمیدن چیزی جدید.
عشق، به وجود آورنده اعمال زیباست.
اگر کار کنیم، زحمت بکشیم، از سرمایه چیزی کم نداریم.
احساس اجبار به فداکاری، لازمه زندگیست.
انجام وظیفه، لازمه جهش بسوی پیشرفت است.
تقلید از غرب، خطری است جدی، که چشمه های نبوغ را، خشک می کند.
یک عمل درست، بهتر است از هزار نصیحت.
بزرگترین خوشحالی من در زندگی، هوش و استعداد جوانان ایرانی است.
راه پیشرفت، ارزش نهادن به علم و تحقیق، احترام به معلمین، اساتید، دانش آموزان و دانشجویـان است.
سادگی و عشق از عوامل پیشرفت است، که در قلب ما ایرانیان است.
هرچه انسان، وجود ارزشمندتری داشته باشد به همان اندازه مودب و فروتن است.
فعال باشیم، ولی ملایم، عادل باشیم، ولی با گذشت.
جهان سوم جایی است که هر کس بخواهد مملکتش را آباد کند، خانه اش خراب می شود
و هر کس بخواهد خانه اش را آباد کند باید در ویرانی مملکتش بکوشد.
هنر، با احساسات آدمی بازی می کند.
عشق زندگی را به شیوش می آورد.
هنر، چاشنی زندگیست.
ایران، جزیره هوش و ذکاوت است.
شخصیت یک ملت را، ادبای آن ملت می سازند.
طنز در مملکت ما، یک مقاومت ملی است، و همیشه حافظ ایران بوده است.
موسیقی خوب ایرانی، یک طرز تفکر است. یک فلسفه است، و بیان یک آرزوست.
داشتن هدف و رفتن به دنبالش، خوب است ولی عاشق هدف بودن و گرفتار شدن چیز دیگری است.
با بچه ها، با اطمینان رفتار کنید تا قابل اطمینان بار بیایند، و قابل اطمینان شوند.
دولت، وظیفه دارد، خوشحال کنندگان مردم را، تشویق کند.
باید به جوانان، حفظ سازمان را، آموزش داد.
سازماندهی، لازمه و خواسته الگوی پیشرفت است.
حفظ سنن اعتقادی، ملی و نبوغ نژادی، واجب است.
نظامی که، دارای سازمان باشد، چارچوبی استوار دارد.
